Bij bronscheiding lever je plastic en metalen verpakkingen en drinkpakken (pmd) gescheiden in. Nascheiding wil zeggen dat de afvalverwerker het pmd-afval uit het restafval haalt. Dat betekent dus dat je plastic en metalen verpakkingen en drinkpakken bij het restafval mag gooien. Als in jouw gemeente aparte bakken of zakken voor pmd zijn, doet jouw gemeente dus aan bronscheiding. Zijn deze bakken of zakken er niet, en wordt pmd dus niet apart ingezameld, dan doet jouw gemeente aan nascheiding. 

Het is lastig te zeggen welke optie beter is. Nascheiding is voor plastic verpakkingen een klein beetje beter als je kijkt naar de vervuiling van één plasticsoort met andere plasticsoorten. Bronscheiding, dus gescheiden inzameling, heeft als voordeel dat er minder restafval en viezigheid vastplakt aan de plastic verpakkingen. Daardoor is meer plastic geschikt voor recycling.

Sommige soorten afval zijn niet geschikt voor nascheiding en moet je zelf altijd vooraf scheiden. Denk bijvoorbeeld aan papier en kleding. Als textiel of papier nat of vies is, zoals door etensresten of ander afval, kan het recyclebedrijf er niets meer mee. Etensresten horen bij het gft-afval, omdat ze daar kunnen worden verwerkt tot compost. Gooi je ze bij het restafval, dan maken ze ander afval vies en wordt het moeilijker om materialen zoals plastic goed te recyclen.

De meeste gemeenten berekenen de afvalstoffenheffing op basis van het aantal personen in een huishouden. Maar het kan ook door te kijken naar de hoeveelheid restafval per persoon. Dat noem je diftar; dit begrip is afgeleid van de woorden 'gedifferentieerde tarieven'. Het tarief wordt berekend op verschillende manieren: op basis van volume, gewicht, aantal zakken of hoe vaak restafval wordt ingeleverd. Doordat je dan moet betalen voor het restafval, bespaar je direct kosten door je restafval te verminderen en beter te scheiden. Bij gemeenten mét diftar hebben huishoudens minder restafval en hierdoor zijn de afvalbeheerkosten en daardoor de afvalstoffenheffing lager. Omdat je moet betalen voor meer afval is er in deze gemeenten vaak wel meer last van illegaal geplaatst afval.

Omgekeerd inzamelen betekent dat je restafval zelf moet inleveren in plaats van dat het wordt opgehaald door de vuilniswagen. Dat kan via ondergrondse vuilcontainers of een milieustraat. Gescheiden afval zoals papier en karton wordt dan juist wel opgehaald.

Ieder huishouden moet de gemeente een afvalstoffenheffing betalen. Omdat de hoogte van het bedrag van meerdere factoren afhangt, is niet zomaar te zeggen of bron- of nascheiding duurder is. Het bedrag wisselt per gemeente. Bij diftar (tarief hangt af van hoeveelheid restafval) zijn de kosten gemiddeld lager. Maar per persoon hangt dat dus af van hoeveel restafval je hebt. En de gemeente is soms meer kwijt om illegaal afval op te ruimen. Neem contact op met je gemeente als je vragen hebt over de hoogte van je afvalstoffenheffing.

Je betaalt afvalstoffenheffing voor het ophalen en verwerken van je huishoudelijke afval. De afvalstoffenheffing is een heffing van de gemeente. De hoogte van de afvalstoffenheffing is dus gelinkt aan hoeveel kosten de gemeente maakt voor afvalbeheer. Voor vragen over wat je zelf moet betalen aan afvalstoffenheffing kun je het beste contact opnemen met je gemeente.